Ben pazarları çok severim. Tatil günlerini değil, sebze meyve satılan pazarları. Oralarda da en çok sevdiklerim çocuklardır. Onlar pazarların gülüdür. Koşuşurlar, bağırışırlar, ağlarlar, eziyet ederler...
Kasım ayının son pazarıydı, Server Gazi'de, dolaşıyorum. Bir
stant gözüme çarptı, aşağı yukarı
Tarih boyunca Anadolu'yu cazip kılan yalnızca onun politik özelliği değildir. Bence asıl neden onun sütanalığıdır. Hangi ülkede onun kadar ilkim zenginliği vardır? 7 bölge, 7 iklim demek, binbir çeşit sebze, meyve demektir. Bana söyler misiniz Anadolu'da hangi meyve, hangi sebze yoktur? Hepsi vardır!
Bunları yazarken ünlü şarkı kulaklarımda çınlayıp duruyor:
“Bir başkadır benim memleketim”
Sebze ve meyveleri güzel ve tatlı kılan yalnızca toprağı değildir. Üstündeki insanlar da bilgili, çalışkandır.
Server Gazi Parkı'nda oturduğumuz arkadaşlarımızdan büyük Yaşar emekli olalı yıllar olduğu halde hâlâ topraktan kopamamıştır. Çocuklarını 50 dönüm toprak almış, onu suyuyla, binalarıyla, ağaçlarıyla donatmıştır. Gidip kış gününde olsa başında kalmaktadır. Çocukları için yatırım...
Biz çalışıp güzel şeyler yetiştiriyoruz ama dünya pazarında rakiplerimiz çoktur. Onlarla yarışabilmemizin koşulu tarımımızı;
Bilim, teknik ve para ile donatmaktır!
Bu bizi ihracatta zenginleştirir, işsizlik sorununu önler, beslenme sorununu da çözer.
Evet Anadolu sütlü bir anadır. Bizi beslemesi onu beslememize bağladır.
