Türklerde kadının yeri her zaman yücedir. Tarihinde hiçbir zaman ikinci sınıf insan muamelesi görmeyen kadının yüceliği, bir çok destanda ve tarihi belgede belgelenmiştir. Türk tarihine “hatun” olarak imzasını atan kadınlarımız, çok önemli protokollerde bulunmuştur.
Mesela; yabancı devletlerin elçilerinin kabulünde hatun da hakanla beraber olurdu. Tören ve şölenlerde kadın, hakanın solunda oturur, siyasi ve idari konumlardaki görüşlerini beyan ederdi. Mesela Büyük Hun İmparatorluğu adına Çin ile ilk barış antlaşmasını Tanrıkut Mete Han'ın Katunu imzalamıştır.
Ebul Gazi Bahadır Han, Secere-i Terakime'de, Oğuz ilinde, yedi kızın uzun yıllar beylik yaptığını anlatmaktadır.
Türklerde kadın miras hakkına sahipti. Kadının kendine ait mülkü mevcuttu. Kadının bunu istediği gibi kullanma hakkı vardı.
Türklerde koca, karısını boşayabildiği gibi,kadın da kocasını boşayabilirdi.
Türkler, binlerce yıllık hükümdarlıklarında, kadını her zaman baş tacı yapmış ve yönetime de katmıştır.
En büyük adımlardan bir tanesi de 5 Aralık 1934'te idi. Türkiye Cumhuriyeti'nin Anayasası'nda yapılan bir değişikle beraber, kadınlarımız milletvekili seçme ve seçilme hakkını kazandılar. Bu sayede kendilerini yönetenleri seçmeye ve halkı yönetmeye hak kazanan kadınlarımız, 8 Åžubat 1935'te gerçekleşen 5. Dönem seçimleriyle beraber 17 milletvekiliyle mecliste temsil edildi. Türkiye'nin dört bir yanından gelen bayan milletvekillerimiz, eşitlik ilkesinin Türk Tarihi'ndeki altın harfleri, Cumhuriyet Tarihi'ndeki ilk örnekleriydi.
Ardından da nice bayanlarımız, milletvekilli olarak bizleri mecliste temsil etti, kaymakamlık ve valilik görevine getirildi, bakanlık hatta ve hatta başbakanlık görevlerine kadar yükseldi.
Onları, milletvekili seçme ve seçilme hakkının verildiği bu önemli günde, can-ı gönülden kutluyor, dışlamalardan ve şiddetten uzak bir ömür sürmelerini temenni ediyorum. Saygılarımla...
