Hz. Muhammed (SAV) Allah,ın en sevgili kulu olan peygamberimizin gelmesi ile insanlık hayat buldu. Peygamberimiz bir saadet güneşi olarak doğdu ve aynı zamanda karanlıktan aydınlığa acımasızlığın yerine de şefkat ve merhamet sahibi olarak insanlık âlemine ışık oldu.
İnsanlara dünya ve ahrette mutlu olmanın yolunu gösteren peygamberimiz, öğrettiği ahlak ilkelerini önce kendi uyguladı, ondan sonra da bizim uygulamamızı istedi ve bize güzel örnek oldu. İnsanların kalplerine yerleştirdiği iman sayesinde toplumda saygı, sevgiyi ve toplumsal barışı sağladı. Allahütealâ peygamberimiz hakkında “ve sen yüksek bir ahlak sahibisin” buyurarak çok yüksek bir ahlak timsali peygamberimiz yüksek ahlakını Kuran,dan almış ve böylece onun ahlakı Kur'an ahlakı idi. Peygamber efendimiz (SAV) de “Beni Rabbim terbiye etti ve ne güzel terbiye etti” diyerek bütün insanlığa örnek olarak onun yaşamı, davranışları, sözleri, insanlara karşı tutumunu anlayarak okuyarak içinde bulunduğumuz toplumu ve gelecek olan toplumlara model olarak almamız gerekliliğini itiraf etmeliyiz. Zaten olsa Müslüman denildiği aklımıza hoş görülü, nazik, sözlerin en güzelini söyleyen, insanlara faydalı olan, fakir ve garibanların elinden tutan, güler yüzlü insanlar diye aklımızdan geçenler böyle güzellikler oluverir. Bu Müslüman,da olması gereken güzel hasletleri biz Allah'a olan samimi inancımız ve peygamberimizin hayatı ve yaşantısından örnek alarak yaşamalıyız.
Müslüman olarak bizlerin yegâne görevi Hz. Muhammed (SAV) ahlak ve fazilet dolu hayatını iyice öğrenmek, anlamak ve onun ahlaklı ve erdemli davranışlarını örnek alarak yaşamaktır. Böyle bir yaşayışla bireylerin
Peygamberimizi kendilerine model olarak olması toplumdaki kişilerin birbirlerine güvenle bakmasına kötülerin ve kötü kişilerin yok denecek kadar az olması demektir.
