1071'de Anadolu'nun kapılarını sonuna kadar açıp, Bizanslıların, Ermenilerin, Rumların, Süryanilerin, Arapların topraklarını “gasp” ettiğimiz için özür dileriz.
1096'da Haçlıların Anadolu'ya girişlerinde zorluk çıkardığımız için özür dileriz. Malum onlar, dostluk, kardeşlik, bilim ve sanat alışverişi için sefer yapmışlardı.
1076'da “gasp” ettiğimiz Kudüs'ün, Haçlılar tarafından 1099'da elimizden alınmasında zorluk çıkardığımız için özür dileriz.
1361'de Bizans'ın elinde bulunan Edirne'yi “gasp” ettiğimiz için özür dileriz.
1389'da Kosova'yı “gasp” ettiğimiz için özür dileriz.
1453'te Bizans'ı yıkarak İstanbul'u “gasp” ettiğimiz için özür dileriz.
Bu özürler böyle devam eder gider...
Tabi diğer yandan, Asya, Avrupa, Afrika kıtalarından “gasp” ettiğimiz toprakların ellerimizden çıkması var. Bu sırada zorluk çıkardığımız için de ayrıca özür dileriz.
Bizden bunları duymak istiyorlardı bunca yıl. Atalarımızın kan dökerek aldıkları toprakları geri vermemizi, bedellerini ödememizi ve ait olduğumuz yer olan Orta Asya'nın bozkırlarına geri dönmemizi istiyorlardı. Çünkü biz çok rahatsız etmiştik Avrupalı Beyefendileri... Anadolu'nun tamamen Türk coğrafyası olmasıyla beraber, azınlıklara, onların yaptıkları gibi katliamlar yapmayıp, uslu uslu memleketimizde yaşayabileceklerini söyledik. Her istediklerini yaptık resmen.
Osmanlı döneminde, azınlıklar ülkenin çeşitli yerlerinde vakıf arazilerine sahipti. Ermeniler, Rumlar, Museviler vb. diğer azınlıkların elinde bulunan vakıf arazileri, Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla beraber Türkiye Cumhuriyeti'nin oldu. Niye mi? Bu vakıf arazilerinin sahipleri, dedelerimiz cephede savaşırken ihanet senaryoları hazırlıyorlardı. Çeşitli örgütler kurup düşmanlarımızla işbirliği yapıyorlardı. Yani bu ülkenin koruyuculuğunu Türkler ve Müslümanlar yapmaktaydı o sırada. Diğerlerinin bazıları ise isyanlarla gücümüzü yıpratıyordu.
O günden bugüne ne mi değişti? Çok şey değişti efendim. Tarih Bilimini değerlendirirken yapılabilecek en büyük hata olan; tarihi olayları bugünün şartlarıyla değerlendirmek yanılgısına düşen Başbakan Yardımcımız, “gasp ettiğimiz gayrimenkulleri tekrardan cemaat vakıflarına iade ediyoruz, bu Türkiye'nin yüz akıdır” diyerek o günün şartlarını bugünün şartlarıyla karıştırdı. Biz hiç kimseden hiçbir şey “gasp” etmedik. Ama bizim çoğu şeyimizi “gasp” ettiler ne yazık ki. Åžu anda da Türkiye'nin geleceğini “gasp” ediyorlar. Birisi de çıkıp bize bir şeyler iade etmiyor... Bu dünyanın enayisi biz olamayız! Bize hainlik edenlerin topraklarını ellerinden almayıp, sınırlarımızdan çıkarmayıp, el üstünde besleyecek miyiz yani? Geçeceksiniz onu işte. Gasp işini hırsızlar yapar, Osmanlı Devleti'ni ya da Türkiye Cumhuriyeti'ni gaspçılıkla suçlayamazsınız. Hele ki azınlıklara karşı...Bunu bilir bunu söylerim...
“Dinler arası diyalog” bitti, devir; “dinler arası paslaşma” devridir...
