Her yıl havalar ısınmaya başlayıp da yaz mevsimi geldi mi, yaşadığı bölgede orman bulunan halk ve ormanla ilgili kuruluşlar adeta diken üstünde dururlar. Çünkü Türkiye'de ve dünyada karasal iklime sahip ülkelerde yaz mevsimi “yangın mevsimi”dir bir anlamda...
Ormanlar, ülkelerin nefes aldığı organları gibidir. Oksijen deposudur. Ağaçlar bir arıtma tesisi gibi çalışır. İnsanların olduğu kadar, kurdun kuşun, börtü böceğin; en küçüğünden en büyüğüne, koşanından sürünenine birçok hayvanın doğal yaşam alanıdır.
Ormanlık alanlara sahip yerleşim yerlerinin yağış sorunu olmadığından kolaylıkla tarım ve ziraat yapılabilir. Böylelikle, birçok toprak ürününü yetiştirme ve bunları değerlendirme olanağı bulunur.
Orman ürünlerinden yapılan birçok ürün insanların yaşamını kolaylaştırır.
Ormanlık alanların toprak aşınmasını önlediği bilinen bir gerçek... Her yıl Kıbrıs adası kadar toprak parçasının denizlere karıştığı düşünüldüğünde ağaçlık, ormanlık alanların önemi daha iyi anlaşılır.
***
Ülkemizde olsun,başka ülkelerde olsun,duyduğumuz her yangın haberiyle yüreklerimiz de yanıyor,ağaçlarla birlikte...
Bir fidanın ağaç olmasının 60-70 yıl aldığını bilen hangi insanın yüreği dağlanmaz ki...
Yurdumuzda ve dünyada yanan ormanların yerine yenisini oluşturmak bir insan ömrü kadar olunca işin ciddiyeti daha iyi anlaşılır.
Her yangın sonrası aynı soruyu soruyoruz...
Ormanlarımız niye yanıyor?
Durduk yerde yangın çıkmayacağına göre...
Çıkan her orman yangınının bir sebebi vardır. Yangın sonrası yetkililer yangının çıkış nedenini halka açıklarlar. Bazen de nedeni belirlenemez. Ancak orman yangınlarının çoğunda insan unsuru öne çıkıyor....
Bunu biraz açalım...
***
Yangınların büyük çoğunluğu “insan ihmâl ve dikkatsizliğinden” çıkıyor.
Åžöyle ki:
İhmâl ve dikkatsizliğin içine; söndürülmemiş sigara atma, ormanda mangal yakıp külünü közünü öylece bırakma, anız yakma, çocukların ateşle oynaması, cam şişe kırıklarını ormanda bırakma giriyor.
Gelelim ikinci yangın nedenine: Kasıt.
Kasıt denilince de ilk akla gelen yakarak ormandan yer açmak oluyor.
Kasıt nedeniyle orman yangınlarına terör örgütlerinin ormanları kundaklaması, yakması da giriyorsa da bunun adı, “hainlikle orman yakma” olabilir, olsa olsa...
Bazı köylüler, kendilerine iş yaratmak için ormanı ateşe verebiliyor. Çok ilginçtir; sevmedikleri köylerin düğünlerini sabote etmek için orman yakan köylülere de rastlanabiliyor.
Sıkı durun...
Bazı köylü çocukları sırf helikopter görebilmek için hektarlarca ormanı yakıp kül edebiliyorlar.
“Bu kadarı da olmaz” diyeceksiniz ama, bu bir gerçek... Bu ülkede ceset gömmek için bile orman yakılıyor.
Komşu devletlerin ormanlarımızı yaktırdıkları da zaman zaman gündeme gelen bir konudur.
Bütün bunlardan başka ormanlarımız, akli dengesi yerinde olmayan insanların, elektrik tellerinin ve yıldırımların neden olduğu yangınlar sonucu kül oluyor.
Åžu veya bu nedenle yurdumuzun süsü, akciğerleri ormanlarımız yanmasın, yakılmasın!
Yetkililer de orman talanına göz yummasın, turizm yapmak adına teşvik edici yasalar çıkarmasın, işgal ve yağmalamayı seyretmesin ki talancılar bir süre sonra oralara babalarının malıymışçasına yerleşmesinler, geçmişten geleceğe aktarılan bu doğal miras hep artsın, hiç eksilmesin...
İnsan kaynaklı orman yangınlarının önüne geçmek bizim elimizde.
Herkes kendine düşen görev ve sorumluluk bilinciyle davransa, ne ormanlar yanar ne de ağaç dikme kampanyalarına gerek kalır.
Unutmayalım; yanan her ağaç çocuklarımızın gelecekteki yaşam kalitesindeki düşme anlamına gelir.
***
Bir şiir
Bir gün gelecek
Boşalacak dağ ova
Ağaç nerde diyecekler
Bir gün gelecek
Sokaklara inecek yıldızın biri
Ağaç uykusunu yitirmiş diyecekler
Bir gün gelecek
Üşüyecek bütün yapılar ağustosta
Ağaç yapraksız diyecekler
Bir gün gelecek
Tanımayacağız birbirimizi biz
Ağaç kim diyecekler
(Kara Orman Ağıdı - Fazıl Hüsnü Dağlarca)
