Muğla ili, halk türküleri yönünden büyük bir zenginliğe sahiptir.
İşte “Ormancı Türküsü” de, Muğla ilinde ve ülkemizde sevilerek söylenilen ve Muğla'nın kültürel zenginlikleri arasında yer alan bir türküdür.
Ancak, diğer Muğla türkülerinde olduğu gibi, bu türkünün doğuşuna neden olay da, sonu acıyla biten bir ağıt özelliğini taşımaktadır.
Bu türkünün doğuşuyla ilgili olarak da, eğitimci arkadaşlarım İlker Altınsoy'un ve Mehmet Ali Eren'in araştırmaları bulunmaktadır.
ORMANCI TÜRKÜSÜNÜN DOÄžUÅžU ÅžÖYLE OLMUÅžTUR:
Yüz ölçümünün % 68 lik bölümü ormanlarla kaplı olan Muğla ili, aynı zamanda ülkemizde orman yangınlarına karşı en hassas illerin başında yer alır.
Bu türkünün doğuşuna neden olay da, hem bir orman yangını ile ilgilidir. Hem de, olumsuz olayın kahramanı da bir orman muhafaza memurudur.
Olay, 1946 yılı Temmuz ayında meydana gelmiştir. Muğla'nın merkez ilçeye bağlı şimdi Çaybükü olarak da anılan Gevenes köyü yakınlarında bir orman yangını çıkar. Yangın görevli yangın söndürme ekiplerinin yanı sıra, köylü yurttaşların da söndürme çalışmalarına katılmasıyla kontrol altına alınmıştır. Ancak, söndürme ve soğutma çalışmaları devam ederken, yangının yeniden çevreye sıçramaması için, köydeki yurttaşlardan yangın nöbetçileri görevlendirilmesi gerekmektedir. Saat akşam 21.30 sıralarında, Gevenes köyüne Orman Muhafaza Memuru Sarı Mehmet (Mehmet İn) gelir.
Bu sırada, köyün “Belen Kahvesi” denilen yerde, köy muhtarı Tevfik Cezayir ile, köyün ileri gelenlerinden Mustafa Åžahbudak dama oynamaktadırlar.
Ormancı, köy muhtarından yangın nöbetçisi ister. Muhtar ise, köyde iş zamanı olması nedeniyle, ormancının isteğini yerine getirmez. Ormancı Belen Kahvesine gelirken, yangının stresinden olsa gerek, alkol almıştır. Muhtarın ilgisizliğine sinirlenerek, dama oynan masayı devirir. Dama taşları da yere düşüp dağılır. Mustafa Åžahbudak, ormancıya “Sen sarhoşsun, çek git haydi” der. Ormancı söz dinlemez ve inatlaşır. Dizilen taşları ikinci kez devirir.
Mustafa ile ormancı arasında tartışma çıkar. Bu sırada sinirlenen Mustafa ormancıya bir tokat atar. Ormancı ise, bir gün önce aldığı ve belindeki kama ile Mustafa'yı kolundan yaralar.
Olayın şoku ile Mustafa da tabancasını çekerek ormancıya doğrultur. Muhtar Tevfik ise, “Yapma” diyerek araya girer.
Bu sırada Mustafa'nın silahı kaza ile de olsa iki kez ateş alır. Çıkan kurşunlar ise, arkadaşı muhtar Tevfik'in ağır yaralanmasına neden olur.
Tevfik kanlar içinde yere yığılır. Bu sırada kaçan ormancının arkasından ateş eden Mustafa ormancıyı da topuğundan ve kalçasından yaralar.
Muhtar Tevfik ise, yurttaşlar tarafından Muğla Devlet Hastanesine kaldırılır. Ancak aldığı yaraların sonucu kan kaybından hayatını kaybeder.
Böylelikle meydana gelen acı olay sonunda köyün iki gencinden birisi ölür. Diğeri is, çıkarıldığı mahkemede tutuklanıp, hapishaneye girer.
Bu acı olayın ardından, Pisili Kemancı Tahir Erdinç tarafından “Ormancı Türküsü “yakılarak, düğünlerde çalınıp söylenmeye başlar.
Türkünün sözleri şöyledir .Türkü iki dörtlük şeklinde söylenir.
Çıktım Belen Kahvesine, baktım ovaya, baktım ovaya,
Bay Mustafa çağırdı dama oynamaya.
Ormancı da gelir gelmez yıkar masaya, yıkar masaya,
Söz anlamaz ormancı, çekmiş kafayı.
Aman Ormancı, Canım Ormancı,
Köyümüze bıraktın yoktan bir acı.
Gevenesin suları hoştur içmeye,
İçinde köprüsü var gelip geçmeye.
Tevfiğimi vurdular hiç mi hiçine, hiç mi hiçine,
Yazık ettin Ormanc, köyün iki gencine.
Aman Ormancı, canım Ormancı,
Köyümüze getirdin yoktan bir acı.
