Bundan 5 gün önce yani 1 Ekim günü Çin Halk Cumhuriyeti'nin 62. Kuruluş Yıl Dönümü vardı. Yani tam 62 yıl önce “Kızıl Çin” kurulmuştu. Bir nevi katliamların meşrulaşmaya başladığı gündür 1 Ekim 1949!
Dünya 1 Ekim 1949 tarihinin yanına “Çin Halk Cumhuriyeti'nin kuruluşu” diye yazsa da, Türk tarihinin yanına “kandaşlarımızın katledilişi” olarak yazıldığını görmekteyiz. Çünkü “Kızıl Çin” içerisinde özerk olarak yaşayan Uygur Türkü kardeşlerimizin ellerindeki bütün haklar, o gün itibariyle zorbalıkla ellerinden alındı. 62 yıl boyunca her gün yaşadıkları dayanılmaz işkencelere rağmen Uygur Türkü kardeşlerimiz var olma savaşı vermekte.
Peki, “Komünist” Çin Halk Cumhuriyeti'nin uyguladığı politika ve işkence taktikleri nedir?
35 milyonluk Müslüman Türk soydaşlarımız dinlerini rahatça yaşayamamaktadır. Hele ki 18 yaşından küçüklerin girmesi yasak olan camilerde kafalarına dayanan silahlarla katledilmektedir. Kendi dilleri olan Uygurca'yı konuşamamakta, ana dilinde eğitim almak isteyen de hapis cezalarından tutun idam edilmeye kadar çeşitli cezalara çarptırılmaktadır. Hem de Mao'nun “Kızıl Çin”inde... Özerk bölgeler için, anayasasında bulunan maddeleri bile uygulamayan “Kızıl Çin”, üniversitelerde Uygurca'yı tamamen yasaklamış, Uygur Türkü olan öğretim görevlilerini, sırf gelecek kuşağı aydınlatmasın diye zorunlu olarak emekli ettirmiştir. Bu da yetmezmiş gibi bu uygulamayı ilk ve orta seviyedeki okullara da yaymaya çalışmaktadır. Bölgenin yeraltı ve yer üstü zenginliklerinden hiçbir şekilde pay alamayan soydaşlarımız, aynı zamanda bunları değerlendiren işletmelerde dahi iş bulamamaktadır. İşin en iğrenç noktaları ise Çinli polislerin ve askerlerin keyfi şekilde soydaşlarımızı alıkoyarak türlü işkencelerden geçirmesidir. Bu işkenceler genellikle ölümle sonuçlan-maktadır. Sırf Uygur Türkü nüfusu artmasın diye anne karnındaki çocuklar, zorunlu olarak kürtajla alınmakta, bu esnada da birçok hamile bayan ölmektedir. Bu durumları göz önünde bulundurarak vatanlarını terk etmek zorunda kalan soydaşlarımız, “Kızıl Çin” tarafından diplomatik yollarla tekrar Çin'e getirilmekte ve sözde mahkemelerde sözde suçlarla cezalandırılarak ağırlaştırılmış cezalara ve idamlara maruz kalmaktadır.
Bunların hepsini göz önünde bulundurursak eğer, temel hak ve özgürlüklerin konuşulduğu dönemde Uygur Türkü kardeşlerimize niye üvey evlat muamelesi edip, başkalarına sahip çıktığımız gibi onlara da sahip çıkmamaktayız anlamış değilim. Sahip çıkılanlar Müslüman ise Uygur Türkleri de Müslüman'dır! Acaba Müslüman Türk olduğundan mıdır bilinmez... Kaldı ki bundan önceki hükümet zamanında “Kızıl Çin”in başbakanına, altın tabanca ve liyakat madalyası verilmesi de manidardır.
Gün gelecek İnşaAllah Uygur Türkü kardeşlerimiz de hak ettikleri şekilde özgürce ve rahatça yaşayacak. Yeter ki soydaşları, din kardeşleri onlara sahip çıksın, dışlamasın!
