Evet, O, Kıbrıs'ın Atatürk'üydü...
88 yıllık ömrü boyunca Türklük ve Kıbrıs davaları için elinden ne geldiyse yaptı. Uğruna savaştı, ölümlerden döndü. Gizlice gittiği Kıbrıs topraklarında silah arkadaşlarıyla sırt sırta vererek KKTC,nin mimarı oldu.
O, yakın dönemin unutulamayacak en büyük kahramanlarındandı...
27 Kasım 1948'te Ağrı kod adlı Dr. Fazıl Küçük ile birlikte Kıbrıs Türklerinin düzenlemiş olduğu mitingde hatiplik yapan Toros kod adlı Rauf Denktaş'ın, 1964 Londra Konferansı'ndan sonra Makarios tarafından Kıbrıs'a girmesi yasaklandı. Gizlice Erenköy'e çıkarak savaşa katılan Denktaş, 1967'de tutuklandı.
Bu olayı, dönemin Türkiye Başbakanı Süleyman Demirel “bir gün baktık ki Denktaş yok, her yere sordurduk ve bulamadık, meğerse Kıbrıs'a savaşmaya gitmiş. Ardından da tutuklanmış. Yoğun uğraşlar sonucunda Türkiye'ye iadesini sağladık” şeklinde anlatıyor. Denktaş'ın kendisi ise; “Kıbrıs'a gizlice girerken eşime bir mektup bırakmıştım. Eğer aksi bir durum olursa bu mektubu Süleyman Demirel'e iletme-sini söyledim. Mektupta, “eşim ve çocuklarım sana emanettir” yazıyordu. Kıbrıs'a giderken ardımızda bir şey bırakmamamız lazımdı. Eşimizi ve çocuklarımızı aklımızdan çıkarmalıydık. Ölebilirdim de, nitekim bir-çok kez ölümlerden döndüm” diyerek, böyle kahraman bir şahsiyetle aynı millete mensup olmaktan gurur duymamızı sağlıyordu.
13 Åžubat 1975'te Kıbrıs Türk Federe Devleti'nin ilanından sonra devlet ve meclis başkanı görevlerini yürüten Denktaş, anayasa uyarınca 1976'da yapılan ilk genel seçimlerde devlet başkanlığına seçildi. 1981'de iki kez devlet başkanı seçilen Denktaş, 15 Kasım 1983'de Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin ilan olmasında en büyük emeğe sahip olanlardan biriydi.
Ne yazık ki, Atatürk'te olduğu gibi Denktaş'ın da değerini bilmeyen bir kesim insanlar var. Ömrünü, sırf, onlar bağımsız bir şekilde yaşasın diyerek harcayan adamdan nefret etme gafletinde bulunan bu insanlar, Türkiye'ye dil uzatmaktan da kendilerini alamamış ve Rumların alkışlarıyla mutlu olmuşlardır. Denktaş da “onların bu yaptıklarını ve yazdıklarını gördükçe Neyzen Tevfik'in “Be Hey Dürzü” diye başlayan şiiri aklıma geliyor” diyerek yazmıştı Yeniçağ Gazetesi'ndeki köşe yazısında...
Denktaş'ın yazısının o kısmında şunları diyordu:
“İşgaldeki hali sakın unutma,
Atatürk'e dil uzatma şerefsiz,
Sen anandan yine çıkardın ama,
Baban kimdi bilemezdin şerefsiz!
Dörtlüklerdeki “Atatürk” kelimesinin yerine “Türkiye'ye” veya “Türk askerine” kelimelerini koyarak okunduğunda şiir cuk oturuyor. Mesele, bizdeki “dürzülerin” bundan bir ders alıp almayacaklarındadır.”
Türk askeri, Mustafa Kemal Atatürk ve Rauf Denktaş; Türklük davası için dün-yaya kafa tutmuş sembollerimizdir. O yüzden hepimiz, biraz asker, biraz Atatürk, biraz da Denktaş doğarız, doğarız ki bu ülkeyi ve davayı ilelebet yaşatalım diye...
Mekânın Cennet olsun Mücahit Rauf Denktaş... Bu millet! seni asla unutmayacaktır!!!
