Tükenir bazen kelimeler. Bakmadığından hiçbir göze, doyamadığından hiç bir söze, yaşayamadığından seve seve. Hissizleşirsin her gün, her gece. Sıkıntıdan bomba olur, patlamaya meyledersin. Yalnızlıktan yoğunlaşmış duyguların seni dirhem dirhem harcarken.
Her duygunun mübalası seni özgürlüğüne, karanlığa yaklaştıran. İçtiğin zıkkımın sebebi, seni bu acizliğe sürükleyen bir kadeh şaraba muhtaç eden o çok sevilen. Farkına varamazsın, az önce çakmağının sigarayı tutuşturduğu süre kadar aslında bu hayat. O yüzden tutacaksın o çok sevilenin ellerinden, birleştireceksin ki dünyaları hayatı yaşanabilir kılasın. Her başarında yanında olanı bileceksin, her başarısızlığında omzuna yatıp, ağlayacağını. Peşinden koşacaksın ki yakalayabilesin bir tutam sevgiyi. Uçacaksın ki havalara, paylaşabilesin mutluluğu. Asıp bulutlara ayaklarını insanları seyredeceksin. Öyle bir dalacaksın ki mutluluğa, sarhoşluğuna doyacaksın. Öyle bir coşacaksın ki asi nehri gibi tersine de olsan akacaksın. Battı balık yan giderin hesabıyla, sonsuza dek yaşamayacağız nasıl olsa. Madem bi daha aynaya baktığımızda kıraracak saçlarımız o zaman bırakın her şeyi akışına. Uğraşın, yapmak istediğiniz için. Paylaşın, yaşamak için. Sevin, sevilmek için. Datça'ya gidin, huzura kavuşun. İçin bu dünyanın tüm şaraplarını, yaşayın yaşayabildiğiniz kadar. Sakın pişman olmayın. Asla vazgeçmeyin! Bir şansınız var, dibine kadar kullanın !
