Bu yasanın özeti şudur: Cumhuriyetin kazanımlarını 10 yıldır sata sata bitiremedi AKP… Köprü ve otoyolların özelleştirilmesinden sonra şimdi de hastaneleri satıyor. Halkın sağlığını satıyor.
Bu tasarı, sağlıkta bir “vurgun”dur. Hastaneleri AKP'ye yakın firmalara peşkeş çekmekten başka bir niyet taşımamaktadır.
TTB'nin de açıklamalarına göre, şu anda Türkiye'de eksik olan hastane ya da hasta yatağı değildir. Eksik olan sağlıkta kalitedir ve hastanın sorunlarının çözülmesidir.
Tasarıya göre, şehir hastaneleri için Sağlık Bakanlığı arsayı bulacak. Projeyi hazırlayacak. Yatırımcıya sunacak. Hastane yerleşkeleri de sağlık tesisi ve ticari hizmet alanlarından oluşacak.
Bu tasarı ile imar planları yerel yönetimlerden alınıyor. Böylece ihtiyaçların yerelde belirlenmesi ve koordinasyonu engelleniyor.
Peki, Sağlık Bakanlığı, bu arsaları neye göre belirleyecek?
İşte bu sorunun cevabı, AKP Hükümeti'nin yeni rant kapılarını işaret ediyor. Çünkü “sağlık hizmeti” bir “hak” olarak değil, “sermayenin yatırım yapacağı bir alan” olarak görülüyor.
Sağlık piyasalaştırılıyor, ticarileştiriliyor. Bu alandaki maliyetleri de düşürmek için sağlık çalışanı köleleştiriliyor. Mesai saatleri uzatılıyor. Çalışan ücretleri düşürülüyor. Hani bunun neresinde “Sosyal Devlet”?
Daha az sayıda doktor ve sağlık çalışanıyla daha çok hastaya bakmak zorunda bırakılıyor.
Doktor ve sağlık çalışanı, parça başı çalışan fabrika işçisine dönüştürülüyor.
Türkiye'de doktor başına düşen hasta sayısı654'tür. AB ortalamasının iki katıdır. Bir doktor, günde ortalama 150 hastaya, her birine 1 ila 3 dakika bakıyor.
Muayene süresi kısaldığından, yanlış teşhis ve tedavi artıyor. Ne yapsın? Performans sayısını arttırmak için makinenin dişlileri gibi daha çok hasta bakmak zorunda. Doktor geçinebilmek için performansın acı dişlileri arasında ezilirken, CEO'lar, sekreterler 50 bin, 60 bin dolayında maaş almaya başladılar.
Doktorlar, çalışanlar taşeronlar, inim inim inlerlerken, yeni yetme sekreter ve CEO'lar ise Cumhurbaşkanından Başbakandan Milletvekillerinden daha fazla maaş alır duruma geldiler. Adalet bunun neresinde?
Yeni Sağlık Bakanının da itiraf ettiği gibi, Sağlıkta Dönüşüm Politikalarının tükendiğinin en önemli kanıtı; bir hastanın, 3 günde 4 doktor dolaşmak zorunda kalmasıdır.
Yeterli ve kaliteli sağlık hizmeti verilemiyor. Sağlıkta şiddet ve memnuniyetsizlik artıyor. İstediği hizmeti alamayan hastanın tepkisi, başta doktor olmak üzere, sağlık çalışanına yöneliyor.
AKP döneminde sağlık çalışanlarına şiddet ve mobbing 16 kat arttı. Çünkü Başbakan ve Bakanlar, “hekim hastanın cebinden elini çeksin”, “paracı doktor”gibi söylemlerle, toplumu sağlık çalışanına karşı dolduruyor. Sanki bu bozuk sağlık sisteminin tek suçlusu AKP değilmiş gibi!. . .
1. ve 2. basamakta, sağlık gideri ve tıbbi işlem sayısı arttı. Üniversite Hastaneleri başta olmak üzere, 3. basamak sağlık hizmetleri çökmüş durumda. Ameliyat, tedavi ve tetkik gibi sağlık hizmetlerine 6 ay ila 1 yılayakın sürelere randevu verilirken, 1000 dolayında profesör, hoca ve kendi alanlarında önder uzmanlar, öğretmen odalarında oturuyor.
Buna rağmen, Sağlık Bakanlığı hasta memnuniyetinin yüzde 80'e çıktığını iddia ediyor. Siz kimi kandırıyorsunuz? Sizin ne hasta, ne de sağlık çalışanı umurunuzda!. . .
Bu yasa ile birlikte neler olacak?
AKP BU TASARIDA DA SAĞLIK ÇALIŞANINI HİÇ UMURSAMIYOR. Yeni sağlık kampüslerinin yapılmasıyla, tasfiye edilecek hastanelerdeki sağlıkçıların sosyal ve ekonomik hakları gasp edilecek.
Sağlık kampuslarının yapımı ve işletimini alacak şirketlere, devletin ödeyeceği kira ve hizmet bedelleri, döner sermayeden karşılanacak.
Sağlık emekçilerinin emekleri karşılığında, döner sermayeden aldığı paylarda kesinti yapılması kaygısı vardır. Uzun yıllar bütün hizmetlerin yönetimi özel firmalara verilecek olan hastanelerdeki sağlık emekçileri, bu şirketlerin işçisi gibi çalıştırılacak.
Yani taşeronlaştırılacak. Sayın Bakan binayla, avluyla, AVM ile kaliteli sağlık hizmeti verilir mi?
Değerli Milletvekilleri,
AKP iktidarı sağlığı ticarileştirme derdindeyken, tutuklu ve mahkûmlar hastalandıkların da yeterli sağlık hizmetini alamadıkları için hapishanelerde ölüyorlar.
Cezaevleri hastalık üreten mekânlar haline gelmiş durumda. Türkiye'de sağlam girilen cezaevinden artık hasta olarak, ya da ölerek çıkılıyor.
Ergenekon ve Balyoz davaları sürecinde, Kuddusi Okkır, Kaşif Kozinoğlu, Türkan Saylan, Engin Aydın yaşamlarını kaybetti. Erol Manisalı, Fatih Hilmioğlu, Ferit İlsever, Hayati Özcan gibi pek çok tutuklu ağır hastadır.
Ölümcül hasta tutuklularını niçin tutuklu yargılamakta ısrar ediyorsunuz? Mahkûmiyet alanlara, bu hak tanınırken, tutuklulara neden tanınmadı? Bu ayrımcılık değil mi?
CHP Cezaevi İnceleme ve İzleme Komisyonu olarak, milletvekili arkadaşlarım Veli Ağbaba ve Özgür Özel ile birlikte yaptığımız 50'ye yakın cezaevini ziyaret ettik. Hasta mahkûmların içler acısı hallerini gördük. Adeta ölüme terk edildiklerini gördük.
Cezaevlerinde hastalar doktora ulaşamıyor. Ellerinde kelepçeyle muayene olup, sağlık hakları ayaklar altına alınıyor.
“Ucube”olan Üçlü Protokol'ün hukuken ve tıp etiği açısından hiçbir karşılığı yoktur. Bu protokol, sadece bir işkence protokolüdür.
Uluslararası kuruluşlar ve devletler tarafından kabul gören İstanbul Protokolü kader kurbanlarının sağlık sorunlarının giderilmesi için ivedilikle uygulanmalıdır.
Hükümetin, cezaevinde ölmenin kabul edilemez ve bu uygulamaların bir insan hakkı ihlali olduğunu görmelidir. “CEZAEVİNDE OLMAK, CEZAEVİNDE ÖLMEK” demek değildir!. . .
Değerli milletvekilleri,
Biz burada kanun çıkarmaya çalışarak boşuna uğraşıyoruz. Neden mi? Bili-yorsunuz, arka arkaya yargı paketleri çıkarıldı. Burada öncelikli amaç, haksız ve keyfi tutuklamaları önlemekti. Ama öyle olmadı. Ceza Muhakemesi Kanunu'nun gerek tutuklamalarla ilgili 101. maddesi ve gerekse adli kontrol ile ilgili 109. Maddesi hükümlerinde yapılan değişiklikler, özellikle belirli davalardaki maddelerde yok sayıldı.
CMK'nın tanık dinlemeyle ilgili 178. maddesi 18 Şubat Pazartesi günü Silivri'deki mahkemede göz göre göre, TBMM ve Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarına meydan okunarak yok sayıldı.
Yani mahkeme, Meclis ve hükümet ne çıkarırsa çıkarsın ben bildiğimi okurum demeye getirdi.
Değerli arkadaşlar,
Bu yasada olduğu gibi biz burada boşuna kanun çıkarıyoruz. Çıkarılan kanunlar ya uygulanmıyor ya da güçlülerin daha güçlü olması için çıkarılıyor. Mecliste çıkarılan kanunlar yok sayılıyorsa, biz burada boşuna zaman kaybediyoruz.
Örneğin 28 Şubat davası ile ilgili soruşturma ve tutuklamalar 1 yılı geçmesine karşın, neden hala iddianame hazırlanmıyor. Böyle bir key-fiyet, böyle bir adalet olur mu?
Hükümete, Adalet Bakanına, YSHK'ya soruyorum: Savcının görevini ihmal etme ayrıcalığı var mı bu ülkede? CMK 101. madde 28 Şubat davasında geçerli değil mi? Tekrar soruyorum: Adalet nerede, hukuk nerede? Adil yargılanma “ruhuna el Fatiha” mı okuyalım?
Bizim buradan çıkaracağımız bu kanun gibi çıkardığımız kanunlar adaleti sağlamıyorsa, zulüm ve insafsızlığı önlemiyorsa bu Meclisin varlık nedeni ciddi ölçüde tahrip olmuş demektir. Çünkü devletin temeli adalettir.
Saygı ve sevgilerimi sunuyor, daha adaletli günler diliyorum” dedi.
