2012 yılındayız.
Osmanlı Devleti'nin yıkılması ve daha sonra Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasının üzerinden yaklaşık olarak 89 yıl geçti. Geçen 89 yıl içerisinde Osmanlı Devleti'ne duyulan bir özlem var ve bu özlemin dışa vurulmasıyla Recep Tayyip Erdoğan üç dönemdir Başbakanlığa seçiliyor. Birçok kesim onu 2. Osmanlı Devleti'nin Osman Gazi'si olarak nitelendiriyor. O yüzden de başkanlık sistemi ile ilgili olarak büyük tepkiler oluşmuyor.
Eğer Erdoğan, Osmanlı Devleti'nin devamını sağlıyorsa, hangi döneminden sonrasının devamını sağlıyor? Bunu belirtmek lazım. Çünkü Osmanlı Devleti'nin, veziriazamlarının diğer devletlerin imparatorlarıyla aynı makam kabul edildiği dönemlerle, Osmanlı'nın ele ayağa düştüğü, ufacık tefecik devletlerin bile kıskacında olduğu dönem arasında dağlar kadar fark var.
Eğer Erdoğan, o şaşalı dönemlerin devamıysa, bu yolda kendilerini tebrik etmek lazım. Lakin son dönemlerinin devamıysa, onları uyarmak ve yanlış yolda olduklarını söylemek lazım.
Nedenine gelince de; Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde Avrupalı devletlerin Osmanlı topraklarına göz dikmesi ve yıkılma sürecine giren Osmanlı'yı tamamen yok etmeyi istemesi üzerine Kırım Savaşı, 93 Harbi, Trablusgarp Savaşı, Balkan Savaşları çıkmış, 1. Dünya Savaşı'na bir şekilde katılması sağlanmıştır. Bu savaşlar sırasında Osmanlı Devleti zaferler kazansa da büyük yenilgiler almış, zaten yıkılma sürecine giren devletin bu süreci daha da kısalmıştır.
Bu savaşlar sırasında asker kaybının yanı sıra büyük ekonomik kayıplar da olmuştur. Bu yüzden Düyun-u Umumiyet Teşkilatı kurulmuş. Osmanlı Devleti'nin dış borçlarını denetleyen bu kurum ile Osmanlı Devleti ekonomik bağımsızlığını tamamen yitirmiştir.
Osmanlı Devleti'nin dağılma sürecinde Batıcılık, Osmanlıcılık, İslamcılık, Turancılık ve Ademimerkeziyetçilik gibi fikir akımları ortaya çıkmış ve bu süreç durdurulmaya çalışılmış. Fakat hiçbiri de başarılı olmamış, ciddi gelişmeler sonucunda etkisini tamamen yitirmiştir.
Tüm bunları göz önünde bulundurarak günümüze bakarsak eğer; Amerikan askerlerinin, Türk askerlerinin başına çuval geçirmesi, İsraillilerin Mavi Marmara Gemisi'ne saldırması ve Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarını öldürmesi ve son olarak da Suriye'nin Türk Hava Kuvvetleri'ne ait uçağı düşürmesi.
İçlerinde en tazesi, Suriye'nin uçak düşürmesi olduğu için ondan başlamak istiyorum. Türk uçağının orada ne işi var? Eğer oradaysa, düşürülmesinde asıl sorumlular kim? Düşürülmesinden sonra ne gibi çalışmalar yürütülüyor? Ve en önemlisi de pilotumuz nerede???
Suriye hava sahası mı, Türkiye hava sahası mı kavgası çıktıydı, bu tartışmaya da henüz bir netlik getirilemedi. Bugün bu konuyla ilgili olarak bir açıklama yapan Genelkurmay Başkanlığı, “hava sahasını ihlal eden her uçak, sorgusuz sualsiz düşürülseydi, Türk Hava Kuvvetleri'nin, bu yıl içinde 114 savaş uçağı düşürmüş olması gerekirdi. Hava sahası ihlalleri, hemen her gün gerçekleşen ve uluslararası hukuka uygun olarak birkaç dakika içinde çözülen olaylardır” dedi.
O zaman Suriye'den hesap sorulmalı!
Bazı kesimler tarafından, Osmanlı Devleti'nin ikinci Osman Gazi'si ilan edilen Başbakanımızın, Amerikan askerlerinin Türk askerlerinin başına çuval geçirmesi ve daha sonra Mavi Marmara Baskını'yla öldürülen Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının hesaplarını nasıl sorduğunu herkes çok iyi biliyor.
Umarım, Suriye'den de buna benzer şekilde hesap sorulmaya kalkılmaz. Åžayet sorulursu da yazımın başlarında “Osmanlı'nın hangi döneminin devamı” şeklinde yönelttiğim sorumun da cevabını almış oluyorum.
İlk dönemse zaten gereken yapılır ama ikinci dönemse artık bir şeylerin farkına varılmalıdır!
Eğer savaş çıkarsa ve Türkiye savaşa dahil edilmeye çalışılırsa, Düyun-u Umumiye'nin tekrar kurulması sağlanacaktır. Asıl amaçlardan biri budur. Zaten 300 milyar doları geçen dış borçlarla, borç aldığımız ülke ve kurumlar, bu teşkilatın kurulmasını ellerini ovuştura ovuştura bekliyor.
O yüzden savaş, en son düşünülmesi gereken şey olmalıdır. Ama hesap her türlü sorulmalıdır! Ya da diğer bir şekliyle, Osmanlı'nın o şaşalı dönemlerinde, Suriye gibi bir ülke, Osmanlı donanmasına ait bir gemiyi, “Osmanlı'ya ait olduğunu sonradan anladık” bahanesiyle, batırırsa, Padişah'ın bir mesajıyla Suriye'de taş üstünde taş kalmazdı. Zaten Osmanlı Devleti de, ortada savaş neyin yoksa gemisini o ülkenin karasularına göndermezdi...
