Ne yalan söyleyeyim, siyasi konularda yazı yazmayı sevmiyorum. Bundan da mümkün olduğunca kaçıyorum. Ancak kör gözüme parmak misali, öylesine “akıldışı” olaylar yaşıyoruz ki bilip de susmanın, ahlaksızlığın ağababası olduğunu anlıyor, kendime yediremiyor, kalemi kâğıdı alıp başlıyorum yazmaya.
Ne de olsa serde eğitimcilik var. Birisi “insan yetiştirmek”ten söz edince daha bir dikkat kesiliyorum.
Başbakan, hedeflerinin “Dindar gençlik yetiştirmek” olduğunu söyledi ya; ben de bakalım dincisi, dinsizi, Atatürkçüsü, komünisti, liberali, milliyetçisi ne diyor, düşüncesiyle medyayı daha bir dikkatle izlemeye başladım. Gördüm ki; herkes kendi görüşünde insan yetiştirme sevdasında. Eeee, bu da doğal. Ne de olsa gençler büyük sermaye...
İnandığımız doğruların ilelebet doğru kalacağına inanmak ve yalnız bize ait dünya kurmaya çalışmaktan büyük gaflet mi var?
İsterdim ki çocuklar, gençler konuşsun... Çıkıp şöyle seslensinler: “Hey ağalar beyler, durun bakalım. Biz kırda koyun muyuz ki, bizi bir çoban gütsün. Tarlada hıyar mıyız ki bizi bir çiftçi yetiştirip pazarlasın?”
İsterdim ki, tiner batağına düşmüş gençlerden, hiç değilse bir tanesi çıksın: “Sayın Başbakan, dindar gençlik yetiştirme fikrinize karşı çıkanlara 'Tinerci bir gençlik mi istiyorsunuz?' diye soruyorsunuz. “Siz de bilirsiniz ki bizler; bozuk düzenin, yoksulluğun ürünüyüz. Laik düzenin değil! Siz laik düzenle kavga edeceğinize, bizi var eden yoksulluğu ortadan kaldırın” desin. “Tinercilik de eroin, kokain gibi uyuşturucu bağımlılığıdır. Size göre; dindarlık bağımlılık mıdır, Sayın Başbakan” diye sorsun...
İsterdim ki, kendisinin demokrat olduğunu söyleyen gençlerden biri çıksın: “Sayın Başbakan, 'kimse bizden, ateist gençlik yetiştirmemizi beklemesin'” diyorsunuz. “Bir devletin dindar gençlik yetiştirmeye soyunmasıyla, ateist gençlik yetiştirmeye soyunması arasında, demokrasi; hatta ileri demokrasi açısından ne fark var?” diye sorsun...
İsterdim ki, AK Parti üyesi bir genç çıksın: “Sayın Başbakan, hem çağdaş, hem de dindar olunmuyor mu? Başınızı önünüze eğin ve düşünün. Hem dindar, hem de çağdaş bir nesil nasıl yetiştirilir onu bir daha düşünün lütfen. Biz o terbiyeyi alarak büyümüş bir nesiliz.” diyorsunuz. “Lakin; biz sizin geçtiğiniz yollardan geçmedik. Partinize üye olurken tüzüğünüzde dindar olmak şartı arandığına dair bir madde okumadık. Biz bu partiye, özgürlükleri savunduğu, ileri demokrasiyi getirdiği için üye olduk. Bizim gibi gençlerin bu partideki geleceği için ne düşünüyorsunuz?” diye sorsun...
İsterdim ki, ikna odalarında zulüm gören bir genç çıksın: “Sayın Başbakan, 'Bu Ülke ne çektiyse öğrencileri belli ideolojilerle şekillendirmek isteyen, ikna odalarında öğrencilere zulmeden zihniyetten çekmiştir.' diyorsunuz. “Ben, kendi adıma, insanların kıçıyla başıyla uğraşan bir devletin bireyi olmaktan bıktım” desin ve eklesin. “Sizce devletin, daha ilkokul çağındaki herkesin çocuğunu dindar Sünni olarak yetiştirmeye adaması, tarikat yurtlarında, ışık evlerinde, efendiler nezaretinde dindar olarak biçimlendirmesi, 18 yaşından büyük üç beş gencin, ikna odalarının çekilmesinden daha mı insani bir uygulamadır” diye sorsun...
İsterdim ki, köy enstitülü birinin torunlarından bir genç çıksın: “Sayın Başbakan, Köy Enstitülerinin bir kalıp öğretmen yetiştirdiğinden söz ediyorsunuz. Bu fikrinize yerden göğe kadar katılırım. Bakın, köy çocuklarının, Köy Enstitülerinde aldıkları kalıbın içinde hangi fikirler ve idealler varmış.” desin ve sıralasın:
“Milletin her kazancı, milletin kesesine”, “Toplandık has çiftçinin Atatürk'ün sesine”, “Türk için yine yakın Dünyaya örnek olmak”, Kuracağız öz yurtta, dirliği düzenliği”, “Yıkıyor engelleri, ulus egemenliği”, “Görsün köyler bolluğu, rahatlığı, şenliği”, “Bizimdir o yenilmek bilmeyen Türk benliği”, “Biz ulusal varlığın temeliyiz, köküyüz”, “Biz yurdun öz sahibi, efendisi köylüyüz”
Bu okulların 58 yıl önce kapatıldığını hatırlatsın. “Bu fikirlerle yetişmiş dedem/ninem, 58 yıl sonra sizi hâlâ neden rahatsız ediyor” diye sorsun.
İsterdim ki, Hukuk Fakültesinde okuyan bir genç çıksın: “Sayın Başbakan, 'Dindar gençlik yetiştirme görevini, bize, Anayasa'nın 24. Maddesi veriyor.' diyorsunuz. Aynı maddede 'Herkes, vicdan, dini inanç ve kanaat - hürriyetine sahiptir. Kimse, Devletin sosyal, ekonomik, siyasi veya hukuki temel düzenini kısmen de olsa, din kurallarına dayandırma veya siyasi veya kişisel çıkar yahut nüfuz sağlama amacıyla her ne suretle olursa olsun, dini veya din duygularını yahut dince kutsal sayılan şeyleri istismar edemez ve kötüye kullanamaz' paragrafları da var desin ve sorsun: “Sayın Başbakan, siz, 24. maddenin bu paragraflarını da kendi görev alanınızda görüyor musunuz?”
...
Benimki bir hayal tabii... Çünkü bu ülkede bu soruları sorabilecek gençler, 12 Martta, 12 Eylülde hakkın rahmetine kavuştu. 'Gençliğe hitabe ayet mi?' diyenlere, ayetle hitabenin aynı şey olup olmadığını anlatacak gençlerin suskunluğu da bundan olmalı!
