Köşemin başlığına bakıp da o büyük gazetelerimizin köşe yazarları veya bazı entelektüellerimiz gibi şömine başında romantik yurtdışı gezilerinden anılar yazacağımı falan düşünmeyin.
Zaten öyle bir fırsat veya şansımız olmadı çok şükür. İş icabı en fazla gidebildiğimiz yer Kavaklıdere, Çine falan. Ama ille de bir yerlere gitmek, oraları görmek gerekmiyor. Fikrinizin olduğu, en azından biraz coğrafik konumu ve yaşam tarzı hakkında fikir sahibi olduğunuz ülkeler ve şehirleri kendi yaşadığınız bölge ile kıyaslayarak ona benzetebilir ve o anları yaşayabilirsiniz.
Ben, mesela, şu Gökbel Vadisi'nde (eski Çine Yolu) gezindiğim zaman eski Western tarzı kovboy filmlerinin çekildiği mekanlarda, Teksas'daymışım gibi hissediyorum kendimi. Eskihisar'daki Staratonikeia Antik Kenti'ne gidince mitolojik dönemdeki tanrıların bulunduğu bir alandaymışım, Turgut'taki Lagina Antik Kenti'ne gidince Hekate'ye kurbanların sunulduğu adaklıktaki bir ayin gözümün önünde canlanıveriyor.
Dedim ya insan bulunduğu ortama göre istediği an istediği yerde olmayı başarabiliyor. Mesela dün öğlen saatlerinde başlayan yağmur nedeniyle çocukları okuldan almak için yola çıktım. Bir baktım Karaoğlanoğlu Caddesi'ni sel almış, yoldan geçen araçlar da sağ olsun dizlerine kadar ıslanan yayaları tepeden tırnağa ıslatmaktan geri kalmıyor. Oradan Cumhuriyet Caddesi'ne döndüm, yolun ortasında bir ablamız, sanki Güneydoğu'daki mayınlı bir tarlada, mayına basmamak için sek sek oynarcasına kaldırımı olmayan yollarımızda suya batmamak için yollarımızda oluşan tepeciklere zıplayıp karşıya geçmeye çalışıyor. İnönü Bulvarı'nda 2. No'lu Sağlık Ocağı'nın önünde ise, bir anda sokaklarında sallarla, teknelerle dolaşılan Venedik geldi gözlerim önüne, düşünsenize çocuklarınızı botlara veya teknelere bindirip okula götürüp bıraktığınızı veya yağmur sularına batmamak için kolluk takıp okula gönderdiğiniz çocukları. Ben tam düşünürken dalmışım oradaki kırmızı ışıkta. Bir düdük sesiyle irkildim, bir de baktım bizim trafik ekipleri, 23 Nisan İlköğretim Okulu'na gitmeye çalışan fakat rampa aşağı olmasına rağmen yolda 20-30 santimi bulan yağmur sularından, minik öğrencileri kucaklayıp karşıya geçiriyor.
Gel de sevme bu memleketi şimdi. Yatağan'da dört mevsimi yaşamak gibi her an her yerde ama hiçbir yere gitmeden hem Avrupa'yı, hem de taa mitolojik dönemleri yaşamak mümkün. Seviyorum ben memleketimizi. Tüm Yatağanlılar gibi!.....
