Başlıktan da anlayacağınız gibi bugün sizlere her gün gördüğümüz fakat göremediğimiz ya da görmek istemediğimiz olumsuzlukları, muhtaçlıkları, güzellikleri, çirkinlikleri anlatmaya çalışacağım.
Atalarımızın söylediği gibi (derdinde olmayan deveyi görmezmiş) nasıl olur da insan o koskoca heybetli deveyi görmez, demek ki insanlar görmek istediklerini görüyor.
Güzeli görmeyen, güzelle yaşayamaz derler ya, biz de çevremizdeki güzellikleri görelim ki hep beraber güzel yaşayalım.
Aslında bu yazımın tek nedeni ilçemiz mezbahası yanında yaşayan, daha sonra Gölyeri Mevkii'ne gönderilen Romen vatandaşlarımızdır. Bilmiyorum, bu vatandaşlarımızın dertleriyle kimler ilgilenmelidir. Van'daki büyük depremden dolayı evsiz kalan vatandaşlarımızın çadır yangınlarından hayatlarını kaybettiklerini görüyoruz ve duyuyoruz. Cenab-ı Allah kimseye bu tür acılar yaşatmasın.
Åžimdi demek istediğim buradaki Romen vatandaşlarımıza devletimiz veya yerel yönetim olarak belediyemiz sahip çıkamaz mı? Buradaki vatandaşlarımıza üç-beş prefabrik ev verilse mesela. Naylondan yapılmış barakalarda bu kış şartlarında yaşam mücadelesi veren insanlar, bizim insanımız değil mi? Hani bizim milletimiz yardımseverdi, hani biz dünyanın neresinde mazlum görsek yardım elimizi uzatırdık? Yardımlar, neler kıstas alınarak yapılmaktadır anlayabilmiş değilim.
Ben, ne Romenim, ne bu vatandaşları tanırım, ne de benim bu vatandaşlardan bir beklentim var. Sadece bir vatandaş olarak bu insanların sesi olmak istedim.
