Timur, Ankara Meydan Savaşı'nda Yıldırım Beyazıt'ı yenmiştir. Yıldırım'ı Timur'un huzuruna getirirler. Timur güler, bu gülüşe Yıldırım kızar.
“Neden gülüyorsun” der. Timur şu yanıtı verir:
“Tanrının dünyayı senin gibi bir körle, benim gibi bir topala bıraktığına gülüyorum” der. Timur topaldır, Beyazıt ise azıcık şehladır.
İnsanların bazıları doğuştan sakattır, ya kördür ya sağırdır. Ya da başka bir hastalıktan ama bu durum onların mutluluğuna engel değildir. Åžu ya da bu şekilde... Körler ya ünlü bir müzisyendir, sağırlar da iyi bir ressam. Yaradan bir organımızı tam yaratmamışsa eğer onun yerine diğerini iyi yaratır.
Yaşlılık da mutluluğu-muza engel değildir. Arkadaşlarla birlikte Halikarnas Balıkçısı'nı ziyarete gitmiştik, 84 yaşında duvara dayanmış yazı yazıyordu. “Üstad, bu yaşta yorulmuyor musunuz?” sorumuzu şöyle yanıtladı; “çalışma şeklimi değiştiriyorum ya, o beni dinlendiriyor.” Bir saat İngilizce, bir saat Fransızca, bir saat İtalyanca yazıyordu.
Gençliğinizde hafızanızı iyi şeylerle doldurmuşsanız gençler sizi dinlerler. Bir bilgin öyle diyor: “amaçlarınızı genç kuşaklara aktarın, siz ölünce onları gençler yaşatırlar siz de yaşamız olursunuz.” Dertlerinizi anlatıp durmayın, hep derdini anlatıp duranlardan kaçın, şen, neşeli insanların yanında olun.
Güzel şeyler düşünün, güzel şeyler hayal edin, dünyamızda hep kötü şeyler olmuyor, iyi, güzel şeyler de oluyor, onları düşünerek iyimser olun...
Örneğin, ben 84 yaşındayım, 100 metreden fazla yürüyemiyorum. Ama hiç şikayetim yok, dostlarımla iyi vakit geçiriyorum.
Güzel şiirler okuyoruz, hoşça vakit geçiriyoruz. Hep Cahit Sıtkı'nın şu şiirini anımsıyorum:
“Her mihnet kabulüm, Yeter ki
Gün eksilmesin penceremden.”
