Yüksel Aksu'nun yönetmenliğini yaptığı Entelköy Efeköy'e Karşı filmini, dün akşam Muğla'da Zeybek Sineması'nda eşim, sevgili kardeşim Baki Gencel ve eşiyle birlikte izledik. Duygu yüklü sahnelerinde hüzünlendik. Komik sahnelerinde ise gülmekten, bir önceki sahneyi kaçırdığımız için nasıl olsa önümüzdeki günlerde tekrar izleyeceğimiz için kaygılanmadık.
Çok güzel, keyifli bir film çekilmiş. Emeği geçen herkesi kutluyoruz. Tabii (organik) bir Muğlalı olarak da, Zeybek Sineması'nda (kendi evimizde) sanki bir galadaymışcasına kendimizi seyredermiş gibi filmi ağzımız açık, bir şey kaçırmamak için pür dikkat izledik. Ege dışında, hele hele Muğla dışındaki sinema severlerden farklı olarak gerek şive gerekse örf ve adetlerimize, yabancı olanlara göre filmin kritiğini elbet daha net yapacağız. Arka sıramızda oturan iki kişi birbirlerine 'Pisili Nihat nasıl oynetduru, eskiden mi artismiş kereta? Bekçiliğinde hakkını veripduru' diyerekten fısıldayıp konuştular, gülüştüler. Dedim ya galadayız. Zeybek Sineması'nda Yüksel kardeşimiz ve film ekibi eksik de olsa, biz öyle teselli bulduk. Eşeklerin kıymeti bu filmde ön plana çıkmış. Geçen haftaki köşemde 'Eşek' başlığındaki yazımın konusu eşeklerin hikayesiydi. Tesadüf bu kadar da mı olur? Eşeklerin ve eşekliğin baki kalması boşuna değilmiş.
Ayrıca seçilen müzikler, oyun havaları hepimizi mest etti. Harmandalı sahnesini nasıl düşündün de iki karşı köylüleri harmanlayıp çektin? Bravo doğrusu. Ağlattın bizi. İşte sinemacılık kafası budur. Bir sinemasever olarak yıllardır yerli yabancı bir çok film izledim, böyle bir duygu yüklü sahneye denk gelmedim. Gerçi Hintliler bu tür sahneyi yapıyorlar ama bizim ki bir başka hoşgörünün ürünü olmuş. Seninle gurur duyuyoruz Yüksel kardeşim. Bu sahne bile on çeker.
Bu filmde ne ararsanız var sevgili okurlar. Aşk, entrika, çevrecilik, organik tarım, tanıdık simalar, daha neler neler. Gidin görün. Sizler de keyif alacaksınız. Hepsini anlatmıyorum. Anlatırsam tadı kaçar. Çocukluğumuzda öyle derdik. Topal Ahmet Dayı'nın Güneş Sineması'na bazen kaçak girerdik. Bir filmi belki yalan olmasın 4-5 defa izlediğimiz olmuştur. Her seferinde de ayrı keyif alırdık doğrusu. Çoğu zaman filmin sonuna doğru (tam da zevkine varacağımız an) film kopar, ışıklar yanardı. Bobin yapışmazsa, kafasını makine odasındaki delikten çıkararak, 'Çocuklar hadin evinize, Belgin Doruk'la Ayhan Işık sarılcekle, öpüşcekle, film bitcek' diyerek bizleri gönderirdi. Ne güzel yıllardı, o yıllar. Bir sinema filmi gibi geldi geçti. Herkesin kafasında bir artist-aktrist idolü vardı. Ayhan Işık ve Türkan Åžoray benim favorimdi.
Bu filmde ayrıca ilçemizin adı sık sık geçiyor. Çevre denilince, Yatağan'ımız maalesef içimizi burksa da örnek gösteriliyor. Bakınız filme de faydamız olmuş.Ne mutlu bize ! Biz yandık bari diğer bölgeler yanmasın. Filmin eğitici yanı da var. Çevre bilinci aşılanıyor. Alternatif, temiz enerji kaynaklarının ön plana çıkmasını bizler de istiyoruz. Rüzgar ve güneş enerjisi üretimiyle ülkemizin enerji sorunu çözülebilir.
Bizlere keyifli dakikalar yaşattıkları için başta Åžahin Irmak olmak üzere tüm oyuncularına ve özellikle Ege köylülerine teşekkür ediyorum.
Bazı gazetelerde bu film için sinema eleştirmenleri küfürlü sahnelerin çokluğundan bahsederek eleştiride bulunmuşlar. Olabilir. Eleştiriye açık olmak gerekir. Bizim Muğla'da birini överken de sövebilirler. Bunu anlatmak zordur. Övgüyle sövgü karışık gider. Gayarlar havada uçuşsa bile kindarlık, düşmanlık pek olmaz. Her şey bölgemizde hukukla, hoşgörüyle halledilir. Aslında bu üç organın kullanıldığı kelimeler, ülkemizin günlük yaşamının bir gerçeğidir. İnanın filmin küfürlü sahnelerini savunma adına yazmıyorum. Halkın dilinin beyaz perdeye yansımasıdır diye de düşünebilirsiniz.
Yüksel Bey'le İstanbul'da Muğlalılar Gecesi'nde tanışmıştık. Birkaç kez Bodrum Ortakent Plajı,nda görüştük. Filmin seslendirme aşamasında olduğundan bahsetmişti. Kendisine 'Dondurmam Gaymak' filmi gibi ses getirmesi için başarı dileğinde bulundum. Gerçekten de emeğine değmiş.
Bu filmi başta ilçe halkımız; termik santral kurulma aşamasında olan Gemlik, Tufanbeyli, Çatalağzı, Amasra ve Gerze halkı mutlaka izlesin. Özellikle Yeşil Gerze Çevre Platformu(YEGEP) üyesi arkadaşlarımız bu filmin gösterilmesine öncülük etmeliler. Onların haklı mücadelesini sosyal medyadan takip ediyorum. Başarı dileklerimi sunuyorum. Bu film, bizler gibi sizleri de anlatıyor. İzleyin, beğeneceksiniz.
Final sahnesinde (herhalde ikincisi çekilecek) Yüksel kardeşimiz, Topal Ahmet Dayın misali muhtarın ve sevgilisinin evlenmesini seyirciye bırakıverdi. Tam bu aşamada filmde hoşgörü dersi çıkardım diye elimde kağıt kalemle not alırken benim düşüncemi de açıkladın. Bak burası olmadı. Yazmak, kritik etmek bize kalmalı. Bu seferlik böyle olsun. Gelecekte de nice güzel filmlerini görmek isteriz. Tarkan'ın Aşık Veysel'den 'Benim Sadık Yarim Kara Topraktır' türküsüyle katkısı ayrı bir hüzün yaratsa da Entelköyle Efeköy,ün harmanında bir EGEKÖY'ü yaratılması Muğlalı olarak hoşumuza gitti. Kıssadan hisse: Hoşgörülü olun.
Bizler, filmin keyfini çıkardık. Sizler de izleyin aynı duyguyu yaşayın. İyi seyirler efendim..
