Ölümü hepimizi sarstı. Ruhu şad olsun. Türk Milletinin başı sağ olsun. Kıbrıs denilince akla ilk gelen isimdir. Dr. Fazıl Küçük sonrası Kıbrıs'ın sembolü olan Denktaş, adanın en güvenilir lideriydi.
Bu satırları yazdığım saatlerde ATV Kanalı'nda Kenan Işık, Kim Milyoner Olmak İster yarışmasında genç bir kızımıza, sesli soruda Rahmetli Rauf Denktaş'ın sesini dinletti ve sordu: 'Bu sesin sahibini tanıyor musun?'. Kız 2 joker hakkını kullandığı halde emin olamadığı için çekildi. Kenan Işık, şaşkınlık içerisinde genç kızımıza sitem ederekten Rauf Denktaş'ın kahramanlığına ve liderliğine değinerek bilememesini eleştirdi. Sayın Işık, kabahat genç kızda değil ki. Bu ülkede 12 Eylül sonrası apolitik gençlik yetiştirildi. Unuttun mu? Åžaşırma! Kenan Bey şaşırma! Senin de yandaş olduğun bu iktidarın okullarında gençlere bilimsel ve eğitsel olarak ne öğretiliyor ki? Medyanın beyinleri yıkaması sonucu yetişen gençlik sapmasını da bir sonraki yarışmacı genç arkadaş dile getirdi. Bravo. Düşüncelerimize tercüman oldu. Ah! Güzel ülkemin güzel gençleri, sizler için inanın çok üzülüyoruz.
Hayatımda Kıbrıs'ın ve Denktaş'ın önemi büyüktür. Tam 18 ayımı Kıbrıs'ta, Başkent Lefkoşe'nin Türkeli Bölgesi'nde askerlik yaparak geçirdim. Yıl 1977 Aralık ayının sonu. Mersin Limanı'ndan akşam Yeşilova Feribotu'na onbaşı olarak bindik, sabah Magosa Limanı'na indiğimizde ise çavuş pırpırını taktık. 56'ya ikiler erken terhis olduğu için hemencecik rütbe almıştık. 74 harekatının 3 sene sonrası Kıbrıs'a geldiğimiz o günlerde, her tarafın makineli tüfeklerle delik deşik olduğu metruk binaları görünce içerimize bir ürperti düşse de komutanlarımızın şevkatiyle ilk şaşkınlığımızı çabuk atlattık. Hey gidi günler hey! Acemi birliğim Denizli Piyade Çavuş Talimgahı'ndaydı. Otuz beş yıl çabucacık geçiverdi. Magosa'da iki gün kaldıktan sonra birliğimize, Türkeli'ne gittik. Daha sonra yeşil hatta geçerek Rum askerleriyle karşılıklı 18 ayımı güzel anılarımla tamamladım. Çarşı izinlerinde Lefkoşe'ye gittiğimde birkaç defa Sayın Denktaş'ı gördüm. Lefkoşe'yi görenler, gidenler bilir, küçük bir yerdir. Saygınlığı olan, Kıbrıs'ın her yerine damgasını vuran ve en önemlisi cemaatten bir ulus yaratan Denktaş; elinde fotoğraf makinesiyle Başbakanlık Binası,nın merdiveninden inerken görünce doğrusu heyecanlanmıştım. Gayet mütevazi bir şekilde halkın arasına karıştı. Onlarla selamlaştı, hal hatır sordu. Sanki bir belediye başkanı havasında arzularını, isteklerini dile getirenlere cevap verdi. Tabii o dönemde bile, Türkiye'de alışagelmiş bir siyaset adamının kişiliğine ters düşen bu davranışı bizi ister istemez etkilemişti. Kıbrıs halkı onu çok seviyordu. 1978 yıllarında Kıbrıs açık bir pazardı. Bir çok elektrikli cihazlar, elektronik aletler ve ev eşyası, ordu pazarı dışında arasta çarşısında da satılırdı. O yıllarda ülkemizde olmayan bir çok cihazı bavullarımıza istif ederdik. Bavul ticareti çok yaygın olup Kıbrıs ekonomisini bir ölçüde bu yönüyle de katkı sağlıyordu. İngiliz kültürü hakim olduğu için trafik, tartı, ölçü kullanımı ve sterlinin para değeri piyasayı belirliyordu. Türkiye'de alamadığım ehliyeti Lefkoşe'de, trafik ters yönde işlediği halde şoför okulundan almıştım. Ülkemizde şoför okulu yoktu. İlk güneş enerjisini ve yaylı yatağı Kıbrıs'ta gördüm. Medeniyet olarak ülkemizden çok daha ileriydi. Okuma yazma oranı da bir hayli fazlaydı. Gençler üniver-siteyi Londra'da okuyorlardı.
Gelelim rahmetlinin Kıbrıs mücadelelerine. Denktaş adı, emperyalizme karşı dik duruşun adıdır. KKTC Kurucu Cumhurbaşkanı Rauf Denktaş, BM Genel Sekreteri Kofi Annan'ın hazırladığı 'Annan Planı'na karşı çıkmıştır. Devlet egemenliğini ortadan kaldırmayı amaçlayan bu planı reddederek Kıbrıs'ta köy köy dolaşarak, halkını aydınlatmıştır. AKP Hükümeti ve Başbakan Tayyip Erdoğan'ın buna karşılık Annan Planı'nı kabul etmesine rağmen, TBMM'de planın kabul edilemeyeceğini vurgulamıştı. Annan planına karşı cesurca direndi. Referandum sonucunda Türk tarafı plana evet dedi. Rum Kesimi iyi ki hayır dedi ve plan kabul görmedi. Yoksa bugün KKTC olmayacak ve Denktaş'ın gözleri ise açık gidecekti. Gerçi Denktaş sonrası Kıbrıs'ın akıbeti ne olur bilinmez ama temenni-miz bu şekilde, ayrı bir devlet olarak yaşamasıdır. Ölümüne üzülenler kadar sevinenler de vardır, biliyoruz. Lakin, Denktaş kadar toprağına, milletine bağlı Kıbrıslı siyasetçilerin de, meydanı boş bırakmayacağını da görmek isteriz. Arzularız. Bu duygularla tarihe damgasını vurmuş devlet adamının hatırası önünde saygıyla eğiliyorum... Ayrıca Kıbrıs halkına da başsağlığı diliyorum. Nur içerisinde yatsın. Seni sevdik. Sevmeye devam edeceğiz.
