“Deney, çok değerli bir öğretmendir” Yugoslav atazösü.
Bazı şeyler yaşayarak öğrenilir, yazıyla, sözle değil... Köy Enstitülerinin kendinden önceki eğitim sistemlerinden üstünlüğü neydi? Önceki sistemde kara tahtada çizilip gösteriliyordu, ağaç nasıl kesilir, nasıl dikilir, nasıl yetişir? Köy enstitülerinde ise öğrenciler ağacı bizar dikiyor, büyüyünce gölgesinde oturuyorlar, orman olmuş ağaçları bizzat yaşıyorlardı.
Cumhuriyette öyleydi, çocuklar onu yalnızca ders olarak görmüyorlardı. Trampetle, borazanla çalıyorlar, bayrakları sallayarak yürüyorlardı. Marşlar, şarkılar rap rap yürüyorlardı, bayramı yürekleriyle yaşıyorlardı. Deprem buna engel miydi? Bayramın kutlanması ulusal duyguyu güçlendirecek, birlik ve beraberliği artıracaktı. Bayram kutlamalarını yasaklayanlar acaba bunları biliyorlar mıydı? Bilerek mi bunu yaptılar? Cumhuriyet, Kurtuluş Savaşı'ndan sonra ülkemizin en büyük kazanımıdır. Onun anlamı çocuklarımızın kalbine, kafasına yerleştirilmelidir. Düşünce sapıklıklarınızdan öyle kurtulabilirsiniz...
