Åžehirler, belli disiplinler doğrultusunda, insanların yaşam alanlarıdırlar. Åžehir, kültürü, medeniyeti, çağdaşlığı ve geleceği ifade eder. Åžehir yaşamıyla insanlar, birlikte hareket etmenin, bireyselliği değil kolektif davranmanın, kendisi için davranış sergilediği kadar, başkalarını da düşünmesi gerektiği konusunda kendi otokontrolünü sağlaması gereken bir yaşam şekli içinde olmaları gerekiyor. Genel anlamda, nerede olursa olsun, bir arada yaşanılan her yerde, insanların birbirlerine karşı sorumlulukları bulunmaktadır. Bu durum, insanların birbirlerinin haklarına saygı göstermeleri, birbirlerinin varlıklarına tahammül etmeleri empati(kendini başkasının yerine koyma) tavrının gösterilmesi ile somutlaşmaktadır...
Kentler, insanların birbirlerine karşı sahip oldukları ve yerine getirmeleri gereken sorumlulukların daha da arttığı, yoğunlaştığı yerledir. Åžehir içinde araç kullananların, diğer araç sahiplerine ve yayalara karşı sorumlulukları vardır. Åžehir içi toplu taşıma işini yapan dolmuş şoförlerinin sorumlukları vardır. Bir esnafın şehrin temiz tutulmasına ilişkin sorumlukları vardır. Bir apartmanda yaşayanların birbirlerine karşı sorumlukları vardır. Bu sorumluluk zincirinin halkalarına herkes kendisine göre bir halka daha ekleyebilir ve bu halkalar eklene eklene bu zincir de uzar gider... Kentte yaşayan vatandaşların yerine getirmesi gereken “vatandaş/yurttaş/kentdaş sorumluluğu” kadar, kentin sahibi konumunda olan belediyenin de sorumluluğu bulunmaktadır. Belediye-Vatandaş sorumluluk ikileminde, yaşadığı yere sahip çıkma, orada yaşam disiplininin ve düzenin sağlanması konusunda vatandaşın sivil inisiyatifine ve sorumluluk duygusuna daha fazla ihtiyaç duyulmaktadır.
Bir insan, bir şehirde yaşıyorsa, oradaki düzenin ve istikrarın sağlanması konusunda önce kendisinin sorumlu olduğunu düşünmeli; kendisinin, çevresindeki bir başkasının rahatsız olmasını sağlayacak davranışlardan kaçınması gerekiyor. Toplu yaşamda esas olan şey, kişilerin kendi otokontrollerini sağlamaları, kendilerinin kent yaşamındaki bir düzensizliğin ve hoşnutsuzluğun nedeni olmamalarıdır... Düzenin sağlanmasında cezai yaptırımlar, en son çaredir. Herhangi bir yaptırıma gerek kalmadan bizler kendi yaşantımızı ilgilendiren konularla ilgili olarak, aktif rol oynayabilmeliyiz. Karşılaştığımız en küçük ve masum bir tepki karşısında; kabadayı kimliğine bürünmek, karşımızdakini erkek-bayan demeden üzerine yürümek, gösterilen tepki karşısında, kendi hatasını görmeyip külhanbeyi rolüne soyunmak; ileri yaşam düzeyi diyebileceğimiz kent yaşamı içinde bulunan hiç kimseye yakışmaz. Günlük yaşam içinde herkes bir kere, empati yapmanın ne demek olduğunu öğrenmeli, tavır koyarken, kendinin de haksız olabileceğini düşünüp-tartmalıdır.
BAZI SOMUT ÖRNEKLER
Bu kadar soyut değerlendirmeler ve genel girişten sonra,
gelelim somuta... Åžehir içinde yaşanılan düzensizliklerin ve insanı en çok stres
içinde bırakan konuların en başında şehiriçi trafiği geliyor. Milas,ta otopark
sorunu, çözüm bekleyen en temel sorun. Bu sorun çözülünceye kadar cadde kenarlarının
araç parkı için kullanılması da doğal. Doğal olmayan şu; caddenin kenarına
sağlı-sollu araçlar park etmiş. Herhangi bir araç gelip de onların yanına park
ettiği zaman trafik aksıyor. Aracı 100-
Åžehir içinde dikkat çeken bir başka konu ise kâğıt kolilerin ve naylon poşetlerin caddelerde uçuşuyor olması... Bir esnaf eşyasını raflarına yerleştirdikten sonra, kolisini dükkânın yanına veya çöp bidonunun yanına koyuyor. Aslında bu tip çöp atıklar iyice düzlenerek ve bağlanarak çöp bidonlarının yanına konulmalı ya da bir poşet içinde oraya bırakılmalı. Uçuşan bu kâğıt ve naylon atıkları, hiçbir esnaf eğilip de yerden alma gereği duymuyor. O caddenin, o dükkânın önünün kirliği, her şeyden önce onu gördüğü halde eğilip de onu oradan almayan esnafın ayıbıdır. Her esnaf her tür atığını istifleyip bağlayarak, konulması gereken yere koymalıdır.
Kent içinde, Milas,ı kent görüntüsünden uzaklaştıran her tür olumsuzluk; bazı insanların kafasında, “Milas şehir değil, büyük bir köy” nitelemesine doğru gitmemelidir. Milas bunu hak etmiyor. Birinci derecede, bu kentte yaşayan bizler, şehirli olmanın, şehirde yaşamanın gerekleri neyse, önce bunları biz yerine getirelim... Belediyemiz de, şehirdeki yaşam disiplinini sağlama konusunda tavizkar olmamalı, belediyenin kurumsal ağırlığını kent yaşamının her yerinde hissettirmeli, yaptırımlarını da hiç çekinmeden uygulayabilmelidir. Yüzde 5,lik bir kitleyi kırmayayım/gücendirmeyeyim derken, yüzde 95,lik çoğunluğun memnuniyetsizliğine yol açılmamalıdır. Bu yaptırımlara, başlangıçta bazıları tepki gösterebilir ama bir süre sonra onlar da, o uygulamanın hoşnutluğunu yaşayacaklardır.
Bazı olumsuzluklardan dolayı insanlar, kendi kentlerine yabancılaşmamalıdırlar. Milas her açıdan yaşanılması gereken, içinde yaşanılmaktan zevk alınan bir kent olmalıdır. Milas,ın kent kimliğine ve imajına zarar veren her tür davranışın karşısında durulmalıdır. Kent yaşayanlarının ve kent yönetiminden sorumlu olan belediyemizin; bu alanda önemli görevleri bulunmaktadır... Milas,ı Milas yapan değerleri korumak ve sürdürmek, bireysel ve kurumsal anlamda hepimizin görevidir.
