Amerikalı bir işadamı, Meksika'nın küçük bir kıyı kasabasında, bir iskelede durmuş denizi seyrederken, içinde tek bir balıkçı bulunan küçük bir tekne kıyıya yanaşır. Teknede bir sürü büyük, sarı yüzgeçli ton balığı vardır. Amerikalı, Meksikalıyı balıklarının kalitesi için över ve bu balıkları tutmanın ne kadar sürdüğünü sorar.
“Çok az,” diye yanıtlar Meksikalı.
“O zaman neden denizde daha uzun kalıp daha fazla balık tutmuyorsun” diye sorar Amerikalı.
Balıkçı, ailesinin acil ihtiyaçlarını karşılayacak kadar balık tuttuğunu söyler. Amerikalı bunun üzerine balıkçıya sorar: “Peki, geriye kalan zamanında ne yapıyorsun?”
“Geç yatarım, biraz balık tutarım, çocuklarımla oynarım, karım Maria ile öğlen uykusuna yatarım. Sonra her akşam kasabanın merkezine iner, dostlarımla biraz şarap içerim, gitar çalarım,” dedikten sonra “dolu ve meşgul bir hayatım var bayım” diye ekler.
Amerikalı dalga geçer balıkçıyla. “Harvard'dan Master derecem var, sana yardım edebilirim. Balık tutmak için daha fazla zaman ayırmalısın, kazandıklarınla daha büyük bir tekne almalı-sın! Bu büyük tekneyle kazanacağın paralarla bir sürü tekne alabilir, sonunda bir balıkçı filosuna sahip olursun...”
Balıkçının dinlediğini gören Amerikalı konuşmasını sürdürür:
“Tuttuğun balıkları bir aracıya satacağına doğrudan onları işleyen kişilere satarsın ve sonunda kendi fabrikanı açarsın. Ürünü, üretimi, dağıtımı sen kontrol edersin. Sonra bu küçük kasabadan ayrılıp önce Mexico City'e, ardından Los Angeles'a, oradan da New York'a taşınıp açacağın kendine ait bir firmayı işletirsin.”
Balıkçı sorar: “Peki, bayım, tüm bunlar ne kadar zaman alacak?”
“On beş veya yirmi yıl,” diye yanıtlar Amerikalı.
Balıkçı: “Peki, sonra ne olacak, bayım?”
Amerikalı güler. “Hikâyenin en güzel kısmı da bu,” der. “Zamanı geldiğinde şirket hisselerini halka satar, çok zengin olursun. Milyon dolarların olur...”
Balıkçı; “Milyon dolarlar mı, bayım,” diye sorar, “sonra ne olacak?”
Amerikalı; “Sonra emekli olursun” dedikten sonra konuşmasını sürdürür. “Geç yatacağın, biraz balık tutacağın, torunlarınla oynayacağın, karın Maria ile öğle uykusuna yatacağın, akşamları bir şarap evinde dostlarınla şarap yudumlayacağın, gitar çalacağın küçük bir sahil kasabasına taşınırsın...”
Balıkçı:' Ben zaten senin özlemini duyduğun hayatı yaşıyorum. Ne gerek var daha fazla zengin olmaya, kendini ve zamanını boşa harcamaya? Ben böyle mutluyum.' Der.
Sevgili okurlar, sizlere yaşamın güzelliğini ve mutlu olmanın bir reçetesini sundum. Kendinizi daha fazla yormayın. Bu hayat, çok ta fazla ciddiye alınacak kadar önem arz etmiyor. Önemli olan sizin ve çevrenizin mutlu olması için mütevazi bir yaşantının var olmasıdır. Bunu sağlayabiliyorsanız başarmışsınız demektir. İşadamı gibi fazla hırslı olacağınıza , balıkçı misali aza kanaat getirin yeter. Bu dünyayı ve nimetlerini hakça,kardeşçe paylaşırsak hepimize yeter de artar bile... O zamanı hayal edin, bekleyin derim.B
