Atatürk'e bir telgraf gelir, Kürt isyancılar hızla Sivas'a doğru ilerlemektedir. Atatürk'ün yorumu bin bir zahmetle kurtarılan vatan tehlikededir, bağımsızlığı tehlikededir. Hemen İsmet Paşa'yı arar, paşa briç oynamaktadır. Ona durumun vahametini anlatır ve başbakanlığı verir. İsmet Paşa da ordunun başına Mustafa Muğlalı'yı getirir. Ve isyan bastırılır...
Doktorlar hastanın kendisini kurtarmak için ameliyat yaparlar, zorunlu olarak bedenin bir kısmını kesip atarlar ama bedenin bir kısmı gitmiştir. Toplumda da bazen benzer ameliyatlar yapılır. Bu kasaturayla yapılır, elbette alınan parça, hasar büyük olur ama toplumun yaşaması için bu zorunludur.
Atatürk ne yapsaydı? İsyanların üstüne top mermisi yerine gül mü atsaydı? Milletin canı pahasına kurtardığı vatanın parçalanmasına izin mi verseydi?
Atatürk şimdi suçlanıyor, partisi suçlanıyor, üç beş oy için değil! Atatürk'ün kurduğu rejimi değiştirmek için...
İsyanı bastıran Mustafa Muğlalı'nın heykelleri kaldırılıyor, adı siliniyor bir intikamı almak için...
Åžimdi ki isyanı bastırmak için nice canlar veriliyor, trilyonlar harcanıyor. Ama sonuç yok! Sonuç almak eski bir genel kurmay başkanı üç öneride bulunuyor:
Irak'taki yuvalar basılıp dağıtılsın.
İç destekleri yok edilsin.
Dış destekleri çökertilsin.
Niçin yapılmıyor, yapılamıyor?
Kuzey Irak'a girmemek için Amerika ile 1 milyar dolar karşılığında anlaşmışız...
Soralım: Başka türlü bir iktidar uğruna vatanı parçalatalım mı?
