Agos Gazetesi,ni, Agos Gazetesi yapan Hrant Dink idi. Kendi fikir ve görüşünü benimseyen insanlar tarafından çok sevilen bir yazar olan Hrant Dink, ölümüyle daha büyük bir üne kavuştu. Çünkü artık onu, sadece kendi fikir ve görüşlerini benimseyen insanlar değil, herkes tanıyordu.
Agos Gazetesi,nin İmtiyaz Sahibi olan, aynı zamanda yazmış olduğu yazıları gazeteden okurlarına ulaştıran Hrant Dink,in öldürülmesiyle sokaklara dökülen kalabalıkların ellerindeki pankartlarda “Hepimiz Hrant,ız, Hepimiz Ermeniyiz” yazıyordu. Dink,in hakkını aramak adına her yıl düzenli olarak sokaklara dökülen kalabalıklar, sadece Hrant Dink ve Ermeni sevdasındalar. Bir Ermeni olduğu için öldürüldüğünü ve dolayısıyla faşist bir yaklaşımla katledildiğini söyleyen bu kalabalık, aynı zamanda sözde soykırım için de ağız birliğine girişmiştir. Tarihimizle yüzleşmek yalanı ile kafaların karışmasını, aynı zamanda da Türkiye,nin uluslararası diplomaside yara almasını isteyen bu kalabalık, hiçbir zaman Hocalı Katliamı ve Soykırımı,nı dile getirmedi.
26 Åžubat 1992,de Hocalı Kasabası,nda katledilen 613 Azerbaycan Türkü ve acımasızca işkencelerden geçirilen nice soydaşımız hiçbir zaman onların umurlarında olmadı.
Ama ne hikmetse, ilk defa Türkiye,de ciddi bir dayanışmayla hazırlanan ve en büyüğü İstanbul Taksim,de yapılacak olan 26 Åžubat Hocalı Soykırımı,nı anma etkinlikleri, bu kalabalığı çok rahatsız etmiş. Kendileri yaparken hiçbir şey olmuyordu ama biz yapmaya çalıştığımızda hemen olayı başka yere çekmişler.
Nasıl mı çekmişler? Buyurun:
“Bugün kalabalıkları Hocalı,yı anmak için Taksim,de toplanmaya çağıranlar gerçekten masum insanları mı anıyorlar? Yoksa başka masum ölülerin anılmasını engellemeye mi çalışıyorlar? Mademki Hocalı bir soykırım ve onlar soykırımların tekrarlanmasını istemiyorlar, 1915,in masumlarını da aynı kalp acısıyla anabilirler mi? Hocalı soykırımı bir daha yaşanmasın dileğinin yanına, Ermeni soykırımı bir daha yaşanmasın cümlesini eklemeyi zihinlerinden geçirebilirler mi? "Ermeni yalanına sessiz kalma" diyenler, kendi yalanlarının üstünü örtmeye çalışıyor olmasın.”
Bugüne kadar aklınız neredeydi diye sorası geliyor insanın...
Yüzlerce kez toplanıp eylemler yaptınız, pankartlar açtınız, niye kendi masumiyetinizi sorgulamadınız? Ya da başka ölülerin anılmasını engellemek için çalıştığınızı niye gizlediniz?
