Kimine hiçbir şey ifade etmezken, kimine her şeyi ifade etmektedir. Gerçekte ise tüm Türkçe konuşanlar için “her şeyi” ifade eden bir tarihtir. Çünkü bir şeyleri ifade etmemizi sağlayan Türkçenin resmi dil olarak kabul edildiği gündür 13 Mayıs 1277.
"Åžimden gerü hiç gimesne divanda, dergahda, bergahda ve dahı her yerde Türk dilinden özge söz söylemeye."( Bugünden sonra divanda, dergâhta, bargahta, mecliste ve meydanda Türkçeden başka dil kullanılmayacaktır)
Karamanoğlu Mehmet Bey.
Türk tarihindeki en önemli şahsiyetlerden biri olan Karamanoğlu Mehmet Bey sayesinde kültürümüz ve dilimiz, Arap ve Fars etkileriyle beraber yok olmaktan kurtulmuştur. Giderek ilim ve edebi dillerin Türkçeden uzaklaştığı bu dönemde, resmi dil olarak Türkçeyi seçip, diğer dilleri konuşmayı yasaklamak belki de bir milletin yok olmasını engellemekti. Dilin ne kadar önemli bir şey olduğu, kültür aktarımının onun sayesinde olduğunu söylemeye gerek bile duymuyorum zaten. Karamanoğlu Mehmet Bey'in üzerinden tam 7 asır geçmiş ve şuan ne yazık ki Türkçe yine tehlike altında. Åžimdi dergâhlarda, mecliste ve meydanlarda Türkçeden başka her dil var maşaAllah. Zaten insanlar arasındaki iletişimde de Türkçe pek kullanılmıyor. Canım = cnm, merhaba = mrb, = selam = slm vb. birçok örnekle bunları çoğaltabiliriz. Bir de, daha tehlikeli bir durum var. Bunlar, tamamen empoze olup milli benlik ve kültürün gram uğramadığı insanlardan oluşan bir topluluğun konuştuğu dil olarak göze batıyor maalesef. Bu topluluk Türkçe yerine Turkche, canım yerine janım, ece yerine eje, gümüş yerine qümüsh, vb. Türkçe ile alakası olmayan bir dili konuşmaktadır. Bu tekniği, yabancı kültürler ve internetten kazandıklarını tahmin ettiğim bu toplulukta bir kusur aramamaktayım. Çünkü milli kültür ve eğitimden yoksun bir takım öğretmen ve ailenin yetiştirdiği insanlardan ne olmasını bekleyebilirsiniz ki?
Aradan 7 asır geçmesine rağmen dilimizin, resmi dil olduğunu ve başka dillerin altında kalmaması gerektiğini unutmamalıyız. Hele ki Türkçemizi katledenlerin her zaman karşısında olmamız gerektiğini asla unutmamalıyız.
Bu dileklerle ve niyetlerle 26 Eylül “Dil Bayramı”nızı en içten dileklerimle kutlarım.
